Coa nova aínda fresca de que a selección española de fútbol vén de gañarlle, no que uns cualificaron de fazaña e outros de paseo militar, á Alemaña da conservadora Angela Merkel, era lóxico supoñer que o meu amigo Spoke viría esta semana falándome diso e, de rebote, das posibilidades que esa vitoria lle ofrece a Vigolandia para organizar algún día a famosa Universiada; pero non. Tampouco aterrou o meu amigo con ánimo de departir sobre bivalvos e toxinas, e iso que o aumento das temperaturas e o grao de contaminación da ría poderían dar pé a esa conversa (aínda que nesta cidade hai quen entende que poñer enriba da mesa cuestións subxacentes, como a da depuradora ou a da rede de sumidoiros, é un acto subversivo). Sobre o que Spoke quería chama-la miña atención era sobre a voadura do monólito que celebraba os vintecinco anos de paz (a de Franco) chantado nas Cíes. El cre, na súa inxenuidade, que é a primeira onda (expansiva) dunha marea que dará conta, por fin, da Cruz dos Caídos e doutras ignominias. Esperemos.